|
អធិប្បាយចុងក្រោយ
|
| ការផ្តល់ឥណទានសម្រាប់និស្សិតនៅប្រទេសកម្ពុជា |
| ដោយ រស់ ឌីណា និង កូរីន កាឡឺប៉ូ | | | ០២-១២-២០០៨ | 
ភ្នំពេញ (ប្រទេសកម្ពុជា) ថ្ងៃទី ០៥ មេសា ២០០៧ ។ វៀង សាមាត អាយុ ២២ឆ្នាំមកពីខេត្តកំពង់ស្ពឺ ជានិស្សិតមហាវិទ្យាល័យនិតិសាស្រ្ត កំពុងស្នាក់នៅជាមួយនិសិ្សត១៦នាក់ផ្សេងទៀតនៅក្នុងវត្តសំពៅមាស
© ចន វីង / Magnum សម្រាប់ ឆ្នាំសិក្សាថ្មី (២០០៨-២០០៩) សាស្រ្តាចារ្យថ្មី និង...លទ្ធភាពផ្គត់ផ្គង់ការសិក្សាថ្មី! នេះគឺជាទីមួយនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលសិស្សនិស្សិតអាចមានលទ្ធភាពខ្ចី្ឥណទានដើម្បីបង់ថ្លៃ សិក្សារបស់ពួកគេ ប្រសិនជាពួកគេត្រូវការប្រាក់កំចីនោះ។ គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើង នៅវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាកម្ពុជា ដោយចូលរួមសហការជាមួយបណ្តាញសន្សំ និងឥណទានកម្ពុជា Cambodia mutual saving and credit network (CMSC) ដែលជាអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលរបស់ធនាគារបារាំងមួយឈ្មោះថា Crédit Mutuel (ឥណទានទៅវិញទៅមក)។ សម្រាប់ពេលនេះ គម្រោងផ្តល់ឥណទាននេះផ្តោតទៅលើតែនិស្សិតវិទ្យាស្ថានបច្ចេក វិទ្យាកម្ពុជា ឆ្នាំទី៤ និងទី៥ប៉ុណ្ណោះ។ ជំនួបមួយរវាងធនាគារ Crédit Mutuel និងវិទ្យាស្ថានបច្ចេកវិទ្យាកម្ពុជា (វ.ប.ក)
គម្រោង នេះបានកើតមានឡើង បន្ទាប់ពីជំនួបប្រចាំឆ្នាំរវាងអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែតុលា ឆ្នាំ២០០៧ ដែលរៀបចំឡើងដោយស្ថានទូតបារាំង។ អ្នកស្រី គ្រីស្ទីន ឌែលឡុកគ៍ (Christine Dellccque) អគ្គនាយកបណ្តាញ CMSC បានមកចូលរួមបង្ហាញអង្គការរបស់គាត់នាឱកាសនោះ។ ក្នុងចំណោមអ្នកចូលរួមស្តាប់ លោកម៉ុងសែហ្វ ម៉េដដេប (Moncef Meddeb) ទីប្រឹក្សានាយកវិទ្យាស្ថាន វ.ប.ក ក៏មានវត្តមានផងដែរ។ លោកធ្លាប់បានពិចារណាអំពីគម្រោងផ្តល់ប្រាក់កំចីដល់និស្សិតនេះ ។ អ្នកស្រីគ្រីស្ទីន ឌែលឡុកគ៍ បានរម្លឹកថា «យើងបានជួបពិភាក្សាគ្នា ហើយខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍ចំពោះគំនិតនេះ។ យើងធ្លាប់មានបទពិសោធន៍នៅក្នុងការផ្តល់ប្រាក់កំចីដល់មនុស្ស ពេញវ័យ យើងមាននិស្សិតដែលមានគោលដៅច្បាស់លាស់ និងមានអង្គការដ៏រឹងមាំមួយ។ កត្តាទាំងនេះគ្រប់គ្រាន់ ក្នុងការរៀបចំដំណើរការមួយបាន»។
ក្រោយមកទៀត ដំណើរការជាជំហានដំបូងត្រូវបានផ្តួចផ្តើមធ្វើឡើង។ បណ្តាញ CMSC បានជួបប្រជុំជាមួយនិសិ្សតនៃ វ.ប.ក។ «យើងបានចែកកម្រងសំណួរដល់អនាគតវិស្វករ ដែលនៅក្នុងសំណួរទាំងនោះ យើងបានសួរពួកគេថា-តើពួកគេមកពីខេត្តណា? -តើពួកគេបង់ថ្លៃសិក្សាយ៉ាងដូចម្តេច? -នៅពេលកំពុងសិក្សា តើពួកគេមានធ្វើការងារដែររឺទេ? ហើយអ្វីជាការសន្សំប្រាក់?...។ បន្ទាប់ពីបានបំពេញព័ត៌មានប្រាក់កំចីរួចរាល់ យើងបានចាប់អារម្មណ៍ទៅលើស្ថិតិនៃលទ្ធផលសិក្សានៅក្នុងសាលា ដែលការប្រឡងជាប់ ស្ថិតនៅក្នុងកំរិតមួយខ្ពស់បំផុត ព្រោះជាង៧០%នៃនិស្សិត មានការងារធ្វើ នៅពេលបញ្ចប់ការសិក្សានៅ វ.ប.ក ស្របពេលដែលនិស្សិតជាច្រើនផ្សេងទៀតអាចបន្តការសិក្សាថ្នាក់អនុ បណ្ឌិតនៅបរទេស»។
សំណួរត្រឹមតែ១ ទៅ២%ប៉ុណ្ណោះ មិនបានប្រគល់មកវិញ ហើយបើតាមនាយិកា វ.ប.ក អ្នកស្រី ភឿង សកុណា នេះគឺជាសញ្ញាវិជ្ជមានមួយនៃការបង្កើតគម្រោងនេះ។ អ្នកស្រី សកុណាបានគូសបញ្ជាក់ថា «ខ្ញុំគិតថាគម្រោងនេះធ្វើអោយនិស្សិតមានការពេញចិត្ត លើសពីនេះទៅទៀត និស្សិតភាគច្រើនអាចរកថវិកាបានតិចតួច នៅពេលបញ្ចប់ការសិក្សារបស់ពួកគេ។ ដូចនេះ ពួកគេមានលទ្ធភាព គ្រប់គ្រាន់ក្នុងការសងប្រាក់កំចីវិញ»។ រហូតមកទល់ពេលនេះ មិនទាន់មានប្រព័ន្ធខ្ចីប្រាក់ណាមួយសម្រាប់និស្សិត ដែលត្រូវបានដាក់អោយប្រើប្រាស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានោះទេ។ «នៅទីនេះ ដើម្បីខ្ចីប្រាក់ពីក្នុងធនាគារ គេត្រូវតែជាម្ចាស់ដីមួយកន្លែង និងត្រូវបង្ហាញប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីទៀតផង។ ហេតុដូច្នេះហើយ និស្សិតត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ចេញពីប្រព័ន្ធឥណទានបែបនេះ។
មិនមានទំនុកចិត្ត និងការព្រួយបារម្ភ
ចំណែក និស្សិតវិញ ពួកគេមិនសូវជាមានការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះលទ្ធភាពនេះប៉ុន្មាន ទេ។ ក្រៅពីនេះ ពួកគេនៅខ្វះខាតបទពិសោធន៍ ពាក់ព័ន្ធនឹងការសន្សំសំចៃប្រាក់ ហើយពួកគេមិនសូវជឿជាក់លើប្រព័ន្ធធនាគារ។ លោកស៊ីម ឌីម៉ង់ ប្រធាននិស្សិត និងជានិស្សិតឆ្នាំទី៥នៃវ.ប.ក បានបញ្ជាក់ថា «ធនាគារ Crédit Mutuel បានរៀបចំកិច្ចប្រជុំផ្តល់ព័ត៌មានជាច្រើន។ ប៉ុន្តែ និស្សិតជាច្រើនមិនទាន់យល់អំពីប្រព័ន្ធដំណើរការនៃការខ្ចីប្រាក់ នេះឡើយ»។ សម្រាប់កញ្ញា ម៉ោង ដារ៉ាចំពេជ្រ និស្សិតឆ្នាំទី៤ ផ្នែកគីមីវិទ្យា បានសំដែងនូវការព្រួយបារម្ភជាពិសេសចំពោះអត្រាការប្រាក់៖ «ប្រសិនជាយើងមិនមានការងារធ្វើ នៅពេលបញ្ចប់ការសិក្សា តើនរណាជាអ្នកចេញសង? តើយើងអាចពន្យារពេលសងប្រាក់បានដែរឬទេ?» ប៉ុន្តែ កូនសៀវភៅព័ត៌មានពន្លឺផ្លូវជាច្រើនត្រូវបានចែកជូនសិស្ស និសិ្សត ប៉ុន្តែ ប្រព័ន្ធធនាគារហាក់បីដូចជាបង្កើតការមិនទុកចិត្តជាច្រើន។
និស្សិតឆ្នាំចុងក្រោយមិនមែនជាអ្នកជាប់ពាក់ព័ន្ធខ្លាំងបំផុតនោះទេ
ក្រៅអំពី ការព្រួយបារម្ភខាងលើនេះ និស្សិតភាគច្រើនមិនសូវជាយល់ថាហេតុអ្វីបានជាគេជ្រើសរើសយក តែនិស្សិតឆ្នាំទី៤ និងទី៥ ក្នុងការទទួលបានសេវាផ្តល់ឥណទាននេះ៖ លោកស៊ីម ឌីម៉ង់ បានលើកឡើងថា «វិស្វករភាគច្រើននៃវ.ប.ក អាចរកប្រាក់ចំណូលបានច្រើនគួរសមនៅពេលបញ្ចប់ការសិក្សារបស់ខ្លួន ឧទាហរណ៍ ពួកគេអាចគូសប្លង់ ដែលអាចរកប្រាក់ចំណូលបានរហូតដល់១ពាន់ដុល្លារក្នុងមួយខែ។ ដូចនេះ ពួកគេមិនត្រូវការខ្ចីប្រាក់នោះទេ»។ សម្រាប់និស្សិតវិស្វករសំណង់ស៊ីវិលរូបនេះ និស្សិតឆ្នាំដំបូងៗទៅវិញទេ ដែលត្រូវការប្រាក់ខ្លាំងជាង។ លោកបានពន្យល់ថា «គឺនិស្សិតឆ្នាំទី១ និងទី២ទៅវិញទេ ដែលត្រូវទិញសម្ភារៈសិក្សាច្រើនជាងគេ។ ក្រៅពីនេះ និស្សិតជាច្រើនមកពីតាមបណ្តាខេត្តផ្សេងៗ និងថ្លៃសិក្សាខ្ពស់។ ខ្ញុំមិនយល់សោះ តើហេតុអ្វីបានជាគេចាប់អារម្មណ៍ទៅលើតែនិសិ្សតឆ្នាំចុងក្រោយ ទៅវិញ...»។
លោកសៀ វិចិត្រ និស្សិតឆ្នាំចុងក្រោយ ផ្នែកវិស្វករអភិវឌ្ឍន៍ជនបទម្នាក់ផ្សេងទៀត នៅក្នុងដេប៉ាតឺម៉ង់ភូគព្ភសាស្រ្តនៃវ.ប.ក ក៏យល់ឃើញថាឥណទានអាចនឹងត្រូវបានចាប់អារម្មណ៍ ប្រសិនជាឥណទាននេះមានសារៈប្រយោជន៍ផ្សេង ក្រៅពីការចំណាយលើថ្លៃសិក្សា។ «និស្សិតជាច្រើនដែលបញ្ចប់ការសិក្សានៅវ.ប.ក មានបំណងបន្តការសិក្សានៅបរទេស តែពួកគេមិនមានមធ្យោបាយគ្រប់គ្រាន់។ ពួកគេអាចត្រូវការខ្ចីប្រាក់ ព្រោះក្នុងចំណោមនិស្សិតទាំងនោះ ៣០ ទៅ៤០% ទទួលបានអាហារូបករណ៍របស់រដ្ឋ ទៅសិក្សានៅបរទេស ហើយនៅទីនោះ គេត្រូវចំណាយប្រាក់ច្រើន សម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ!»។
វ.ប.ក និង ធនាគារ Crédit Mutuel ទទួលស្គាល់អនាគតការអភិវឌ្ឍន៍
អ្នកស្រីភឿង សកុណា បានទទួលស្គាល់ថា «យើងដឹងថាសម្រាប់ពេលនេះ ការផ្តល់នេះនៅមានកំរិតនៅឡើយ ប៉ុន្តែ យើងត្រូវរង់ចាំមើលថាតើគម្រោងនេះដំណើរយ៉ាងដូចម្តេច មុននឹងពង្រីកសេវាផ្តល់ប្រាក់កំចីបន្ថែមទៀត»។ ចំណែកខាងធនាគារ Crédit Mutuel សន្យាថាធនាគារនឹងមិននៅស្ងៀមត្រង់ហ្នឹងនោះទេ។ អ្នកស្រី គ្រីស្ទីន ឌែលឡុកគ៍ បានអះអាងថា «យើងត្រូវធ្វើដំណើរមួយជំហានម្តងៗ។ ថ្ងៃនេះ យើងរៀបចំ សម្រាប់និស្សិតឆ្នាំទី៤ និងទី៥ ហើយនៅថ្ងៃខាងមុខ យើងនឹងពង្រីកសេវាកម្មរបស់យើង ដល់និស្សិតឆ្នាំដំបូងៗ។ បញ្ហាត្រង់ថានិស្សិតជាច្រើនបានបោះបង់ចោលការសិក្សារបស់ខ្លួន បន្ទាប់ពីរៀនចប់ឆ្នាំទី១ ដូចនេះ ពួកគេមិនសូវមានលទ្ធភាពសងប្រាក់វិញនោះទេ។ ជាបឋម យើងត្រូវពង្រឹងមជ្ឈដ្ឋានដែលយើងកំពុងស្ថិតនៅ យើងកំពុងតែនៅដំណាក់កាលដំបូងប៉ុណ្ណោះ»។
សម្រាប់ពេលនេះ នៅមិនមានសំណើសុំខ្ចីប្រាក់នោះទេ ប៉ុន្តែ ស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុនេះមិនព្រួយបារម្ភឡើយ។ អ្នកស្រី គ្រីស្ទីន ឌែលឡុកគ៍ បានបន្តទៀតថា «ព្រោះនេះមិនមែនជាពេលវេលាបង់ថ្លៃសាលា។ យើងប្រហែលជាត្រូវរៀបចំកិច្ចប្រជុំផ្តល់ព័ត៌មានថ្មី ដើម្បីឆ្លើយតបរាល់សំណួរផ្សេងៗ។ នៅមានការអប់រំជាច្រើន ដែលត្រូវធ្វើជុំវិញការផ្តល់ប្រាក់កំចីនេះ»។
ទោះបីជា នៅមិនទាន់មានសំណើសុំខ្ចីប្រាក់ក៏ដោយ ក៏គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះនៅតែមានការប្រកួតប្រជែង។ សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្រ្តនិងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ចក៏បាន ចាប់ផ្តើមសិក្សាជុំវិញបណ្តាញសាកលវិទ្យាល័យរបស់ខ្លួនផងដែរ។ សម្រាប់និស្សិត គេចង់ដឹងថាតើសុភមង្គលពិតជាស្ថិតនៅក្នុងឥណទានរឺ!
|
|
អត្ថបទបន្ថែមឥណទានសម្រាប់និស្សិត
គ្រប់និស្សិតនៃវិទ្យាស្ថាន បច្ចេកវិទ្យាកម្ពុជា (វ.ប.ក)ទាំងអស់មិនបង់ថ្លៃសិក្សាដូចគ្នានោះទេ៖សម្រាប់ថ្នាក់ វិស្វករ គេត្រូវបង់ថ្លៃសិក្សាខ្ពស់ជាងគេបំផុត គឺ៤៥០ដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ចំណែកថ្នាក់បច្ចេកទេសជាន់ខ្ពស់ តម្លៃត្រឹមតែ២០០ដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់និសិ្សតស្រី ថ្លៃសិក្សាថោកជាងពាក់កណ្តាល នៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃវិធានការណ៍មួយរបស់រដ្ឋាភិបាល សំដៅជម្រុញនិស្សិតស្រី អោយមកសិក្សាថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា។ និស្សិត៣៧% បានទទួលអាហារូបករណ៍សិក្សាឥតបង់ថ្លៃពីរដ្ឋាភិបាល។ និស្សិតអាទិភាពដែលអាចទទួលបានអាហារូបករណ៍នេះមានដូចជានិសិ្សត ស្រី និសិ្សតក្រីក្រ និស្សិតមកពីតំបន់ដាច់ស្រយាល និងជនពិការ។
កំចី ឥណទានមិនត្រូវបានប្រគល់ជូននិសិ្សតដោយផ្ទាល់នោះទេ ប៉ុន្តែ ត្រូវបានបង្វិលជូនសាកលវិទ្យាល័យដោយផ្ទាល់ សម្រាប់ថ្លៃសិក្សា។ សម្រាប់ការខ្ចីប្រាក់ជាមធ្យម៣៥០ដុល្លារ និស្សិតត្រូវសងប្រាក់វិញនៅក្នុងរយៈពេល១២ខែ ជាមួយអត្រាការប្រាក់២,៥%។
|
របបខ្មែរក្រហមនៅកម្ពុជាៈ យុវជនខ្មែរជឿត្រឹមតែ៥០%រឺ? (1)
