| ការរំដោះ រឺការឈ្លានពាន? តើប្រជាជនកម្ពុជារម្លឹកអនុស្សាវរីយ៍ ថ្ងៃ៧ មករា យ៉ាងដូចម្តេច? |
| ដោយ ដួង សុខា និងស្ទេហ្វានី ហ្សេ | |
| ០៧-០១-២០០៩ |
ថ្ងៃ៧ មករា ១៩៧៩ កងទ័ពរណសិរ្យសាមគ្គីសង្គ្រោះជាតិកម្ពុជា និងកងទ័ពវៀតណាមបានចូលមកកាន់ទីក្រុងភ្នំពេញ ព្រមទាំងបានបញ្ចប់របប៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃ ដែលស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកខ្មែរក្រហម។ បន្ទាប់ពីអបអរសាទរចំពោះអន្តរាគមន៍ប្រទេសវៀតណាម ប្រជាជនកម្ពុជាចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមគំនិតប្រឆាំងនឹងប្រទេសគ្រប់គ្រងមួយនេះបន្តិចម្តងៗ។ ១០ឆ្នាំក្រោយមក កងទ័ពវៀតណាមបានចាកចេញពីប្រទេសកម្ពុជា។ សម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា ថ្ងៃ៧ មករា គឺជាថ្ងៃរួចចាកផុតពីឋាននរកនៃរបបប៉ុល ពត។ ប៉ុន្តែ មនុស្សមួយចំនួនក្នក់ក្នាញ់នឹងការយកព្រឹត្តិការណ៍នេះ មកធ្វើជារឿងនយោបាយ។ ជាការពិតណាស់ រដ្ឋាភិបាលបានចាត់ទុកថ្ងៃ៧មករា គឺជាថ្ងៃរំដោះប្រទេសជាតិពីរបបប្រល័យពូជសាសន៍ ខណៈពេលក្រុមប្រឆាំង បានចាត់ទុកថាជាថ្ងៃចាប់ផ្តើមនៃការចូលឈ្លានពានរបស់ប្រទេសវៀតណាម។ ជម្លោះរវាងអ្នកនយោបាយក្នុងស្រុក
កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែឧសភា នាឱកាស [«ទិវាចងកំហឹង»] និងនៅពេលខិតជិតមកដល់នៃដំណើរការបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងតំណាងរាស្រ្តអាណត្តិទី៤ នៅកម្ពុជា សម្តេចនាយរដ្ឋមន្រ្តីហ៊ុន សែន បានមានប្រសាសន៍ការពារ «មរតក៧ មករា» ដោយបានវាយបកទៅក្រុមប្រឆាំងថា «បើគ្មានថ្ងៃ៧ មករា សព្វថ្ងៃនេះ យើងក៏មិនអាចកាត់ទោសអៀង សារី នួន ជា និងខៀវ សំផនបានដែរ»។ តាមរយៈប្រសាសន៍ការពារបែបនេះ អាចបញ្ជាក់ថាគណបក្សកាន់អំណាច(គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា) ចាត់ទុកថ្ងៃ៧ មករា គឺជាថ្ងៃនិមិត្តរូបដ៏សំខាន់មួយ។
កាលពីថ្ងៃទី១ ខែមករា នៅក្នុងលិខិតមួយច្បាប់ជាភាសាអង់គ្លេស ផ្ញើជូនសារព័ត៌មានប្រចាំថ្ងៃ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី (The Cambodia Daily) លោកសម រង្ស៊ី មេដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំង បានសរសេរថា «នៅពេលកងទ័ពវៀតណាមចូលឈ្លានពានប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បី 'រំដោះ'ប្រទេសជាតិយើងចេញពីកណ្តាប់ដៃរបស់ពួកខ្មែរក្រហម យើងបានដឹងភ្លាមថាយើងបានធ្លាក់ចូលក្នុងរណ្តៅនរកមួយផ្សេងទៀត»។ លោកបានបន្ថែមទៀតថា គេអាចនិយាយបានថា «ប្រសិនជាគ្មានថ្ងៃ១៧ មេសា ១៩៧៥ ក៏គេមិនត្រូវការថ្ងៃទី៧ មករាដែរ» ជាជាងនិយាយថា «គ្មានថ្ងៃ៧ មករា ក៏គ្មានរឿងរ៉ាវអ្វីកើតឡើងក្រោយថ្ងៃនោះដែរ»។
ការជជែកវែកញែករវាងក្រុមទាំងពីរនេះ ហាក់បីដូចជាគ្មានទីបញ្ចប់ឡើយ។ មនុស្សជាច្រើនមានបំណងចង់ដឹងតែការពិតនៃប្រវត្តិសាស្រ្តប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានការជ្រៀតជ្រែតពីនយោបាយណាមួយឡើយ។
គឺជាការរំដោះមួយរឺ?
លោក អ៊ឹម លឹម សាស្រ្តាចារ្យភាសាបារាំងនៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ បានរម្លឹកអំពីថ្ងៃ៧ មករា ១៩៧៩ថា៖ «កាលនោះ គឺជាពេលវេលាដ៏សប្បាយរីករាយមួយ ក្នុងការបរិភោគចំណីអាហារ មានសេរីភាពធ្វើដំណើរទៅមក ជួបជុំគ្រួសារ រឺស្វែងរកសាច់ញាតិដែលឃ្លាតឆ្ងាយ…។ យើងមិនដឹងរឿងរ៉ាវច្រើន អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងនោះទេ […]។ ទោះបីជាប្រជាជនវៀតណាមគឺជាសត្រូវស៊ូពូជរបស់យើងក៏ដោយ ក៏ពួកគេសំដែងភាពរួសរាយរាក់ទាក់ចំពោះពួកយើងដែរ។ ប៉ុន្តែ ក្រោយមក ទាហានវៀតណាមក៏ចាប់ផ្តើមប្រព្រឹត្តអំពើលួចប្លន់ ចាប់រំលោភ និងឧក្រិដ្ឋកម្មផ្សេងៗ។ ជាការពិតណាស់ កាលនោះ យើងមានអារម្មណ៍មិនទុកចិត្តខ្លះចំពោះពួកគេ»។
លោកមានអារម្មណ៍មួហ្មងជាខ្លាំង ការដែលថ្ងៃ៧ មករា បានក្លាយជាចំណុចដ៏សំខាន់នៃជម្លោះនយោបាយ និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ ដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍គណបក្សនយោបាយ ។ លោកសាស្រ្តាចារ្យមានប្រសាសន៍ថា «ទិវានេះត្រូវរក្សាទុកជាតម្លៃប្រវត្តិសាស្រ្តតែមួយគត់។ ខ្ញុំមិនមែនប្រឆាំងនឹងការរៀបចំពិធីរំលឹកខួបអនុស្សាវរីយ៍នេះនោះទេ ប៉ុន្តែ គេត្រូវរៀបចំឡើងជាលក្ខណៈអព្យាក្រឹត្យ»។
អំពាវនាវសុំអោយមានការយោគយល់គ្នាទៅវិញទៅមក
សម្រាប់អ្នកស្រី ជា វណ្ណាត អ្នកសង្កេតការណ៍នយោបាយ និងជាអតីតប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលអភិវឌ្ឍន៍សង្គម «ថ្ងៃ៧ មករា ដាក់តឿនប្រជាជនកម្ពុជាថាមិនត្រូវបែកបាក់សាមគ្គី»។ «ខ្ញុំគោរពគំនិតរបស់មនុស្សម្នាក់ ហើយខ្ញុំមិនមានបំណងលូកដៃចូលក្នុងរឿងនេះឡើយ ព្រោះសារៈសំខាន់គឺការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។ យើងត្រូវបង្ហាញការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។ យើងត្រូវរៀនរស់នៅរួមគ្នា ទោះបីជាយើងមកពីទីកន្លែងផ្សេងគ្នាក៏ដោយ។ ថ្ងៃ៧មករា មិន ចោទជាបញ្ហានោះទេ។ នៅថ្ងៃនោះ ប្រជាជនកម្ពុជារាប់លាននាក់បានរួចចេញផុតពីរបបខ្មែរក្រហមដ៏គួរអោយភ័យខ្លាច។ បញ្ហាគឺការពន្យារពេលស្នាក់នៅរបស់ទាហានវៀតណាម លើទឹកដីយើង។ យើងមិនត្រូវដើរលើស្នាមដដែល ដូចកាលពីអតីតកាលនោះទេ!»។
លោក ឌី ឃាំបូលី អ្នកនិពន្ធសៀវភៅ «ប្រវត្តិសាស្រ្តកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩)» ដែលចេញផ្សាយកាលពីឆ្នាំ២០០៧ ដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា បានគូសបញ្ជាក់ថា «ថ្ងៃរំដោះ រឺថ្ងៃឈ្លានពាន? ទាំងនេះសុទ្ធសឹងតែជាសំណួរដែលត្រូវបកស្រាយ»។ លោកបានពន្យល់នៅក្នុងសៀវភៅនេះថា លោកមិនចង់ប្រកាន់ជំហរគាំទ្រខាងណាមួយនោះទេ។ លោកបានសរសេរដោយប្រកាន់អព្យាក្រឹត្យថា «កងទ័ពវៀតណាមបានវាយចូលមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជា នៅថ្ងៃនោះ»។
លោកបានលើកឡើងថា ជាញឹកញយ ប្រជាជនកម្ពុជានៅក្នុងប្រទេសបានចាត់ទុកថ្ងៃនោះ គឺជាថ្ងៃរួចផុតពីរបបប៉ុល ពត ចំណែក អ្នករស់នៅបរទេសមាននិន្នាការថាថ្ងៃនោះគឺជាពេលចាប់ផ្តើមការឈ្លានពានរបស់វៀតណាម»។
អ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តរូបនេះបានវាយតម្លៃថា «យើងត្រូវជៀសវាងប្រែក្លាយបញ្ហានេះជាបញ្ហានយោបាយ! សារៈសំខាន់ គឺត្រូវនាំយកថ្ងៃជាប្រវត្តិសាស្រ្តនេះ ប្រាប់ដល់ក្មេងជំនាន់ក្រោយអោយបានដឹង ប៉ុន្តែ គឺជាប្រវត្តិសាស្រ្តពិតប្រាកដ !»។ លោកបានបញ្ជាក់ថាប្រជាជនកម្ពុជាតិចតួចដែលដឹងថាព្រឹត្តិការណ៍ពេលនោះកើតឡើងនៅថ្ងៃទី៧ មករា ព្រោះពួកគាត់មិនមានប្រតិទិននៅជាប់ខ្លួនទេ ពេលនោះ។
សូមអានបន្ថែមនៅលើវិបសាយ កាសែត៖ - ទិវាចងកំហឹង - ការ ប្រារព្ធពិធីខួបលើកទី៣០ឆ្នាំនៃទិវាជ័យជំនះ ៧ មករា នៅប្រទេសកម្ពុជា ក្រោមការរៀបចំរបស់គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា
|
របបខ្មែរក្រហមនៅកម្ពុជាៈ យុវជនខ្មែរជឿត្រឹមតែ៥០%រឺ? (1)
