|
អធិប្បាយចុងក្រោយ
|
| ដីក្រហមៈ ប្រជាជនរួបរួមកម្លាំងតែមួយ ប្រឈមមុខនឹងការបណ្តេញចេញលើកក្រោយ |
| ដោយ រស់ ឌីណា | | | ១៣-០១-២០០៩ | ភ្នំពេញ (កម្ពុជា) ថ្ងៃទី១៣ មករា ២០០៩៖ លោកម៉ាន់ ឈឿន អភិបាលរងក្រុងភ្នំពេញ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំតុមូល ស្តីពីការស្នាក់នៅរបស់ប្រជាជនដីក្រហម។ រូបខាងឆ្វេង គឺជាកូនប្រុសម្នាក់ របស់លោក ស្រី សុធា ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន 7NG
© ចន វីង / Magnum
កាលពីចុងខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៣ គម្រោងនគរូបនីយកម្មមួយរបស់សាលាក្រុងភ្នំពេញបានប្រកាសអោយដឹងថាប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅបែបអនាធិបតេយ្យនៅតំបន់ទន្លេបាសាក់ ស្ថិតនៅចំកណ្តាលរាជធានីភ្នំពេញ ត្រូវមករស់នៅប្រមូលផ្តុំគ្នានៅតំបន់មួយ ដែលមានឈ្មោះថា «ដីក្រហម» ហើយអាចក្លាយជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់ពិតប្រាកដ។ បីឆ្នាំក្រោយមក តាមរយៈសារាចរណ៍មួយរបស់សាលាក្រុង អ្នកភូមិដីក្រហមបានទទួលដំណឹងថាពួកគាត់នឹងត្រូវបណ្តេញចេញពីតំបន់នេះ…។ ជម្លោះក៏ចាប់ផ្តើមកើតមានឡើងរវាងប្រជាពលរដ្ឋ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងក្រុមហ៊ុន 7NG ដែលជាក្រុមហ៊ុនទទួលបានសម្បទានដីតំបន់នេះ ដើម្បីធ្វើការអភិវឌ្ឍន៍ តាមរយៈការសាងសង់សំណង់អគារ និងមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្ម។ នៅថ្ងៃទី៣០ ខែធ្នូ ប្រជាពលរដ្ឋប្រមាណជិត១០០គ្រួសារដែលនៅតស៊ូមិនព្រមចាកចេញពីដីនេះ អាចនឹងត្រូវបណ្តេញចេញ។ ការគំរាមកំហែងនេះនៅមិនទាន់អនុវត្តនៅឡើយទេ។ ជម្លោះដីធ្លីនេះបានអូសបន្លាយពេលអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែ បច្ចុប្បន្ននេះ ជម្លោះដ៏រ៉ាំរៃនេះទំនងជាខិតជិតមកដល់ទីបញ្ចប់ហើយ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៦មក ប្រជាពលរដ្ឋដីក្រហមបានដឹងថាពួកគេត្រូវប្រគល់ដីរបស់ខ្លួនអោយទៅក្រុមហ៊ុន7NG។ អ្នកភូមិទាំងនោះមានបំណងចង់លក់ដីរបស់ខ្លួន តាមតម្លៃដីនៅលើទីផ្សារបច្ចុប្បន្ន គឺមិនមែនលក់ដី ក្នុងតម្លៃថោក តាមសំណើរបស់ក្រុមហ៊ុននោះទេ។ ប្រជាពលរដ្ឋក៏បានរម្លឹកអំពីការសន្យារបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ដែលធ្លាប់បានអនុញ្ញាតអោយពួកគេអភិវឌ្ឍសហគមន៍មួយ នៅត្រង់តំបន់នេះ។ ពួកគេប្រកាន់គោលជំហរម៉ឺងម៉ាត់មិនព្រមចាកចេញ ក៏ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត ក្នុងចំណោម១៤៦៥គ្រួសារ មាន១៣៧៤គ្រួសារដែលយល់ព្រមចាកចេញ ពោលគឺ៩៣%នៃប្រជាជនតំបន់ដីក្រហមសរុប។ អ្នកទាំងនោះយល់ព្រមទទួលប្រាក់សំណងនៃការខូចខាតផ្សេងៗ រឺទទួលយកផ្ទះមួយខ្នងនៅភូមិតំណាក់ត្រយឹង ស្ថិតនៅខ័ណ្ឌដង្កោ ភាគខាងលិច ចម្ងាយប្រមាណ២០គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងភ្នំពេញ។
នៅថ្ងៃអង្ការ ទី១៣ ខែមករានេះ ក្លឹបអ្នកកាសែតកម្ពុជាបានអញ្ជើញលោកម៉ាន់ ឈឿន អភិបាលរងក្រុងភ្នំពេញ មកបញ្ចេញមតិ ទាក់ទិននឹងបញ្ហានេះ។ លោកម៉ាន់ ឈឿនបានលើកឡើងអំពីសំណើចុងក្រោយរបស់ក្រុមហ៊ុន7NG គឺទឹកប្រាក់២ម៉ឺនដុល្លារ (បូកបន្ថែមស្បៀងអាហារ និងថ្លៃរើផ្ទះ) ដែលនឹងត្រូវប្រគល់អោយគ្រួសារនីមួយៗ ដែលចចេសមិនព្រមចាកចេញ ពោលគឺក្រុមហ៊ុនបានបន្ថែម៥ពាន់ដុល្លារលើទឹកប្រាក់ដែលស្នើសុំ ដោយមានលក្ខខណ្ឌថាប្រជាជនទាំងអស់ដាច់ខាតត្រូវយល់ព្រមទទួលដំណោះស្រាយនេះ។ បើតាមប្រសាសន៍របស់លោក ស្រី ចន្ធូ នាយកក្រុមហ៊ុន7NG ប្រជាពលរដ្ឋបានទទួលព័ត៌មានអំពីសំណើនេះ កាលពីល្ងាចថ្ងៃម្សិលមិញ (ថ្ងៃច័ន្ទ ទី១២ មករា) ហើយសំណើថ្មីនេះមានសុពលភាពរហូតដល់ថ្ងៃពុធ ទី១៤ ខែមករា។ មានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា នៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ នឹងមានការបញ្ជាអោយបណ្តេញប្រជាជនចេញពីលំនៅដ្ឋាន។ ព័ត៌មានផ្លូវការ ការបណ្តេញចេញនឹងកើតមាន «នៅពេលដ៏ខ្លីខាងមុខនេះ»។
ទំនាក់ទំនងសាធារណៈ
នៅថ្ងៃអង្គារនេះ លោកម៉ាន់ ឈឿន បានត្រៀមលក្ខណៈ ក្នុងការទំនាក់ទំនងជាមួយសាធារណៈជន ដោយបានបញ្ចេញមតិយោបល់ ព្រមទាំងបានបង្ហាញរូបភាពមកជាមួយផង។ តួយ៉ាង បទយកការណ៍រូបថតនិងសម្លេងមួយ បានបង្ហាញពិភពថ្មីមួយរបស់ប្រជាជនតាំងទីលំនៅថ្មី នៅភូមិតំណាក់ត្រយឹង មានទឹក ភ្លើង កង់ថ្មីៗដែលពួកគេអាចខ្ចីប្រាក់ទិញបាន ព្រមទាំងមានផ្សារ ពាណិជ្ជកម្ម រោងចក្រ រថយន្តក្រុងធ្វើដំណើរទៅមក៩ជើងក្នុងមួយថ្ងៃ រហូតដល់ផ្សារដើមគរ (ក្រោយមហោស្រពចេនឡា)…។ ប្រជាជនសប្បាយរីករាយចំពោះដីទំហំ៤ម៉ែត្រគុណ១២ម៉ែត្ររបស់ពួកគេ ដែលមានតែជាន់ផ្ទាល់ដី។
លោកអភិបាលរងក្រុងភ្នំពេញ បានថ្លែងទៅកាន់៩១គ្រួសារដែលនៅសេសសល់ ទោះបីជាចំនួនគ្រួសារសព្វថ្ងៃបានកើនឡើងក៏ដោយចុះ ដោយយោងទៅតាមតំណាងសហគមន៍ (១៥០គ្រួសារ) ប៉ុន្តែ បើតាមប្រសាសន៍របស់លោកអភិបាលរង ពួកទាំងនោះគឺជាជនឱកាសនិយម ដែលបានមកចូលរួមនៅក្នុងក្រុម ក្នុងគោលបំណងទទួលបានថ្លៃសំណងផ្សេងៗ។ លោកបានព្រមានថា «អ្នកមកក្រោយ គឺក្រុមហ៊ុនមិនរាប់បញ្ជូនទៅក្នុងការចរចានោះទេ»។ លោកម៉ាន់ ឈឿន ក៏បានរៀបរាប់បន្ថែមទៀតថា ដីក្រហមគឺជា«តំបន់គ្រោះថ្នាក់» មួយ ដែលប្រមូលផ្តុំដោយអ្នកប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀន និងជាកន្លែងប្រជុំការជួញដូរគ្រប់ប្រភេទ។ អ្នកសង្កេតការណ៍មួយរូប បានខ្សឹបប្រាប់ស្ងាត់ៗថា «គាត់បានឃើញតំណាងក្រុមហ៊ុន7NG លក់ «កាវ» អោយប្រជាជន…»។ ចំណែកសិល្បករចាប៉ីជើងចាស់ គឺលោកតា គង់ ណៃ និង តាប៉េ វិញ បើតាមប្រសាសន៍របស់លោកម៉ាន់ ឈឿន ក្រុមហ៊ុនបានដោះស្រាយបញ្ហារបស់ពួកគាត់ ដោយបានប្រគល់ផ្ទះមួយខ្នងនៅសង្កាត់បឹងទំពន់ ស្ថិតនៅរាជធានីភ្នំពេញ។
លោកម៉ាន់ ឈឿន បានកត់សម្គាល់ថា «ចាប់តាំងពីផុតឱសានវាទថ្ងៃទី៣០ ធ្នូ យើងមិនមានប្រតិកម្មអ្វីនោះទេ។ សាលាក្រុង ដែលជាអ្នកសម្របសម្រួលរវាងក្រុមហ៊ុន និងប្រជាពលរដ្ឋដីក្រហម បានរក្សាភាពអត់ធ្មត់ និងបង្ហាញសុឆន្ទៈដោះស្រាយបញ្ហានេះអោយបានល្អប្រសើរបំផុត!»។
ការចោទប្រកាន់លើក្រុមហ៊ុន7NG
នៅក្នុងវេទិកាពិភាក្សានេះ លោក ដាវីដ ប្រ៊ីដ (David Pred) ប្រធានអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល Across Borders Cambodge បានចោទសួរថាហេតុអ្វីបានជាគេមិនធ្វើការកត់សម្គាល់អំពីអំពើពុករលួយ ពាក់ព័ន្ធនឹងការបែងចែកដីឡូតិ៍ នៅក្នុងភូមិដំណាក់ត្រយឹង។ ពាក្យ «អំពើពុករលួយ» មិនត្រូវបានបកប្រែជាភាសាខ្មែរនោះទេ...។ លោកម៉ាន់ ឈឿន បានឆ្លើយតបលោកដាវីដវិញថា ប្រសិនជាលោកសួរអំពីភាពខុសគ្នារវាងតួលេខ ដែលត្រូវបានបំប៉ោង មានន័យថាលោកគាំទ្រខាងក្រុមហ៊ុន7NG។
លោកដាវីដ ប្រ៊ីដ ក៏បានចោទប្រកាន់តំណាងសហគមន៍ ដែលមានប្រតិកម្ម ដើម្បីទទួលផលប្រយោជន៍បុគ្គល ដោយមិនគិតអំពីប្រយោជន៍អ្នកភូមិ។ លោកអភិបាលរងបានកត់សម្គាល់ថាប្រសិនជាប្រជាជនមិនទទួលស្គាល់តំណាងទាំងនោះ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនតវ៉ាបញ្ឈប់តួនាទីរបស់ពួកគេនៅពេលនោះ។ បន្ទាប់មក នៅពេលតំណាងអង្គការ Across Borders Cambodge លើកឡើងអំពីការគាបសង្កត់ និងអំពើហឹង្សាមកលើប្រជាជនប្រជាពលរដ្ឋ លោកម៉ាន់ ឈឿនបានលើកបង្ហាញលិខិតមួយច្បាប់របស់ក្រុមហ៊ុន7NG ដែលនៅក្នុងលិខិតនោះ ក្រុមហ៊ុនបានប្រាប់មេធាវីរបស់ខ្លួន អោយដកពាក្យបណ្តឹងប្រឆាំងនឹងម្ចាស់ហាងកាហ្វេរស់នៅតំបន់ដីក្រហមម្នាក់ ដែលត្រូវក្រុមហ៊ុនចោទប្រកាន់ពីបទប្រើប្រាស់អំពើហឹង្សា…។ ម្យ៉ាងវិញទៀត លោកអភិបាលរងក៏បានបញ្ជាក់ថាមានប្រជាពលរដ្ឋអសីលធម៌មួយចំនួនបានចោលថង់ទឹកនោម និងលាមក មកលើតំណាងក្រុមហ៊ុន7NG។
បន្ទាប់មកទៀត កញ្ញា ប៊ុន រចនា បុគ្គលអង្គការ Housing Rights Task Force បានបញ្ចេញមតិ និងបានសួរថាហេតុអ្វីបានជាប្រជាជនមិនមានលទ្ធភាពតាំងទីលំនៅឡើងវិញ នៅកន្លែងដដែលនេះ ដោយបានលើកឡើងអំពីច្បាប់ភូមិបាល។ ត្រង់ចំណុចនេះ លោកឈឹម ផលវរុណ នាយកវិទ្យាស្ថានពលរដ្ឋវិទ្យានិងឯកទេសរដ្ឋធម្មនុញ្ញកម្ពុជា បានវាយតម្លៃថា «ជួនកាល ប្រជាជនទាមទារសំណងខូចខាតច្រើនហួស អាចមានរំញោចអ្វីមួយនៅពីក្រោយ...»។ ម្យ៉ាងទៀត លោកបានលើកឡើងថាប្រជាជនដីក្រហមបានសរសេរលិខិតមួយច្បាប់នៅឆ្នាំ២០០៣ ផ្ញើជូនសម្តេចនាយករដ្ឋមន្រ្តីហ៊ុន សែន ដើម្បីអោយសម្តេចអនុញ្ញាតអោយពួកគេរស់នៅទីនោះបន្ត «ដោយសារប្រជាជនទាំងនេះបានដឹងថាពួកគេរស់នៅដោយខុសច្បាប់រួចទៅហើយ»។ អ្នកឯកទេសរូបនេះបានសង្កត់ធ្ងន់ថាពួកគេចង់ទទួលបានប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លី ដើម្បីក្លាយជាកម្មសិទ្ធិករស្របច្បាប់។ «ប្រសិនជាមានកម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់ ទើបប្រជាជនអាចទាមទារសំណងជាទឹកប្រាក់ តាមទីផ្សារដីសព្វថ្ងៃនេះបាន!»។
លោកម៉ាន់ ឈឿន បានគូសបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថាកាលពីដំណាក់កាលដំបូង យើងមានគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍នៅនឹងកន្លែង ដោយដីពាក់កណ្តាលត្រូវធ្វើសម្បទានប្រគល់អោយក្រុមហ៊ុន ចំណែកដីនៅសល់ត្រូវសាងសង់លំនៅដ្ឋានសម្រាប់ប្រជាជន។ «ប៉ុន្តែ ដើម្បីអាចសាងសង់ផ្ទះអោយប្រជាជនទាំងអស់រស់នៅលើផ្ទៃដីនៅសល់បាន គេមានមធ្យោបាយតែមួយគត់ គឺសង់អគារកម្ពស់៩ជាន់។ ប៉ុន្តែ ប្រជាជននិយាយថាមិនចង់រស់នៅលើអគារខ្ពស់ច្រើនជាន់នោះទេ ហើយថែមទាំងទាមទារអោយមានជណ្តើរយន្ត... ចុះតើនរណាជាអ្នកចេញថ្លៃភ្លើងជណ្តើរយន្ត? ដោយសារក្រុមហ៊ុន7NG មានដីមួយកន្លែងនៅភូមិតំណាក់ត្រយឹង ក្រុមហ៊ុនក៏បានស្នើអោយប្រជាជនរើមករស់នៅទីនោះ»។
អានបន្ថែម
 -ដំបូន្មានរបស់ឧកញ៉ា : "ខ្លួនទីពឹងខ្លួន" (១៤-០៤-២០០៨)
-អង្គការមានប្រតិកម្មប្រឆាំងនឹងការបណ្តេញដោយប្រើកម្លំាង (១៩-០២-២០០៨)
-ស្ថានភាពមិនអំណោយផលសម្រាប់ដំណោះស្រាយបញ្ហាដីធ្លីអោយបានឆាប់រហ័ស (១៩-០២-២០០៨)
-កាលប្រវត្តិកម្មសិទ្ធិដីធ្លីនៅកម្ពុជា (១៩-០២-២០០៨)
|
|
|
របបខ្មែរក្រហមនៅកម្ពុជាៈ យុវជនខ្មែរជឿត្រឹមតែ៥០%រឺ? (1)
