| ប្រជាពលរដ្ឋដីក្រហម៣នាក់ឡើងតុលាការ តាមការប្តឹងរបស់ក្រុមហ៊ុន 7NG |
| ដោយ រស់ ឌីណា | |
| ១២-០២-២០០៩ |
 ភ្នំពេញ (កម្ពុជា) ថ្ងៃទី១១ កុម្ភៈ ២០០៩៖ អតីតអ្នកភូមិដីក្រហម ឈរចាំចូលបន្ទប់សវនាការនៃតុលាការក្រុងភ្នំពេញ ដើម្បីចូលរួមការជំនុំជម្រះលើអ្នកភូមិរបស់ពួកគេបីនាក់។ © ចន វីង / Magnum បន្ទាប់ពីលំនៅដ្ឋានរបស់អ្នកភូមិដីក្រហមត្រូវបានបំផ្លាញចោលអស់ កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែមករា ដោយក្រុមហ៊ុនសម្បទាន7NG ប្រជាពលរដ្ឋនៃសហគមន៍នេះចំនួន៣នាក់ ត្រូវឡើងបង្ហាញខ្លួន នៅថ្ងៃពុធ ទី១១ ខែកុម្ភៈនេះ នៅចំពោះមុខតុលាការក្រុងភ្នំពេញ ពីបទបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិ និងបង្ករបួសស្នាម។ លោកច័ន្ទ វិចិត្រ លោកខៀវ ប៊ុនធឿន និងអ្នកស្រីលី យូឡេង ត្រូវបានចោទប្រកាន់ដោយក្រុមហ៊ុន ពីបទដុតបំផ្លាញអែស្កាវ៉ាទ័រមួយគ្រឿង និងចោលដុំថ្ម និងដបសាំងមកលើបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន7NGចំនួន៣នាក់ កាលពីយប់ ថ្ងៃទី៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០០៧។ កាលនោះ ជម្លោះរវាងភាគីទាំងពីរមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរ ក្រុមយុវជនដែលត្រូវបានបញ្ជូលដោយក្រុមហ៊ុន7NG បានមកបង្កជម្លោះ និងគំរាមកំហែងគ្រួសារដែលនៅមិនទាន់យល់ព្រមចាកចេញ។ ចម្លើយសាក្សីដាក់បន្ទុកដូចគ្នា មានភាពគួរអោយឆ្ងល់...
ភាគីខាងប្រជាពលរដ្ឋដីក្រហម ដែលមានសាក្សីដោះបន្ទុកចំនួន៧នាក់ បានអះអាងថាអ្នកភូមិជាប់ចោទទាំង៣ មិនបានប្រព្រឹត្តអំពើហិង្សានោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ចំពោះលោកច័ន្ទ វិចិត្រ នៅពេលបានលឺសម្លេងស្រែក និងឃើញអ្នកភូមិកំពុងចោលរបស់របរលើបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន7NG លោកប្រញាប់ប្រញាល់ស្វែងរកមេក្រូ ដើម្បីស្រែកប្រកាសប្រាប់អោយអ្នកភូមិរបស់គាត់ នៅស្ងៀមស្ងាត់ និងឈប់ប្រើប្រាស់អំពើហិង្សាលើពួកគេទៀត។ ចំណែកភាគីម្យ៉ាងទៀត ចម្លើយសាក្សីដាក់បន្ទុករបស់បុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនចំនួន១៧នាក់ ដែលក្នុងនោះមានជនរងគ្រោះ៣នាក់ផងដែរ បានចោទប្រកាន់អ្នកភូមិដីក្រហមទាំងបីនាក់នោះ ថាជាដើមហេតុនៃអំពើហិង្សាទាំងនេះ។ ចម្លើយសាក្សីទាំងនេះត្រូវបានអានម្តងមួយៗដោយក្រឡាបញ្ជី ហើយក្រឡាបញ្ជីបានឈប់អានចម្លើយទី៧។ មេធាវីការពារក្តីម្នាក់បានកត់ចំណាំចំនួន ឃ្លា របស់ចម្លើយសាក្សីទាំងនេះម្តងមួយៗ...។ លោកមានប្រសាសន៍ថា «សូមមើលចុះ ពួកគេមានភស្តុតាងតិចតួច ដាក់បន្ទុកលើកូនក្តីរបស់ខ្ញុំ ពួកគេមានចម្លើយដូចៗគ្នា ដូចព្រាងទុកជាមុន!»។
នៅក្នុងពាក្យបណ្តឹងរបស់មេធាវីក្រុមហ៊ុន7NG មេធាវីបានទាមទារអោយធ្វើការចោទប្រកាន់មនុស្សទាំងបីនាក់នោះ រឺមួយក៏អោយពួកគេសងថ្លៃខូចខាតជាទឹកប្រាក់មួយម៉ឺនដុល្លារ។ ចំណែករបាយការណ៍របស់ចៅសង្កាត់ ដែលត្រូវបានផ្ញើជូនអាជ្ញាធរខ័ណ្ឌចំការមន ចៅសង្កាត់បានលើកឡើងអំពីរថយន្តកាមីញុងមួយគ្រឿង ដឹកអែស្កាវ៉ាទ័រ ដែលបើកច្រឡំផ្លូវ ហើយឈប់នៅក្បែររបងស្ថានទូតរុស្ស៊ី ជិតនឹងតំបន់ដីក្រហម ហើយប្រជាពលរដ្ឋបានចាប់យករថយន្តនោះជាគោលដៅ។ ទាំងមេធាវីដើមបណ្តឹង ទាំងជនរងគ្រោះ ទាំងសាក្សីដាក់បន្ទុក សុទ្ធតែមិនមានវត្តមាននៅក្នុងអង្គសវនាការ។
សម្រាប់ព្រះរាជអាជ្ញា ដែលជឿលើអង្គហេតុដែលផ្តល់ដោយបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន7NG យល់ឃើញថាអ្នកទាំងបីពិតជាមានវត្តមានកន្លែងកើតហេតុ។ សម្រាប់ព្រះរាជអាជ្ញា សាក្សីដោះបន្ទុកមិនគួរអោយទុកចិត្តបាន ព្រោះពួកគេស្ថិតនៅឆ្ងាយពីហេតុការណ៍។ ប៉ុន្តែ សាក្សីដោះបន្ទុកទាំងអស់សុទ្ធតែអះអាងថាបានលឺសម្លេងរបស់លោកច័ន្ទ វិចិត្រ តាមរយៈមេក្រូ ដែលព្យាយាមធ្វើអោយប្រជាពលរដ្ឋរំសាយកំហឹង។ មិនជាសំខាន់ សម្រាប់ព្រះរាជអាជ្ញា អ្នកទាំងបីបានចូលរួមប្រព្រឹត្តកំហុស ហើយជាលទ្ធផល ព្រះរាជអាជ្ញារូបនេះត្រូវរក្សាបទចោទប្រកាន់លើពួកគេ។
មេធាវីការពារក្តីបរិហារថា ភស្តុតាងមានលក្ខណៈទន់ខ្សោយពេក
លោកមេធាវី ហូម ប៊ុនរិទ្ធិ បានទទួលស្គាល់ថាបញ្ហាពិតជាបានកើតឡើងនៅល្ងាចថ្ងៃនោះប្រាកដមែន ប៉ុន្តែ លោកពន្យល់ថាកូនក្តីរបស់គាត់ស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ រឺបានចេញមកក្រៅផ្ទះ នៅពេលលឺសម្លេងស្រែកខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះ។ លោកបានស្នើអោយគេបង្ហាញភស្តុតាងបញ្ជាក់អំពីការចូលរួមរបស់កូនក្តីលោក នៅក្នុងអំពើហិង្សាទាំងនេះ។ លោកបានកត់សម្គាល់ថា «ចុះយ៉ាងម៉េចទៀត ហេតុអ្វីបានជាពួកគេលឺសម្លេងរបស់លោកច័ន្ទ វិចិត្រ ដែលព្យាយាមអន្តរាគមន៍អោយមានភាពស្ងប់ស្ងាត់?»។ លោកក៏បានសំដែងការសោកស្តាយផងដែរថា មិនមានការវាយតម្លៃជាក់លាក់ណាមួយ អំពីការខូចខាតនោះទេ។ «នៅក្នុងសវនាការថ្ងៃនេះ គឺយើងហាក់ដូចជាអង្គុយនាំគ្នាស្រមៃ គ្មានឃើញកំណត់ហេតុនៅកន្លែងកើតហេតុទាល់តែសោះ។ ចម្លើយរបស់ជនរងគ្រោះ និងប្រជាពលរដ្ឋដីក្រហមខុសគ្នា គ្រប់ចំណុច!»។
នៅក្នុងសវនាការលើកមុន មេធាវីមានឱកាសសាកសួរជនរងគ្រោះ និងបានលើកឡើងអំពីភាពមិនប្រក្រតី។ តួយ៉ាង សាក្សីមួយរូបបាននិយាយថាគាត់ស្គាល់មុខលោកច័ន្ទ វិចិត្រ ដោយសារពន្លឺភ្លើងរបស់អែស្កាវ៉ាទ័រ (ភ្លើងដាច់ នៅក្នុងសង្កាត់ ពេលយប់នោះ) ស្របពេលដែលសាក្សីមួយរូបផ្សេងទៀត ដែលជាអ្នកបើកអែស្កាវ៉ាទ័រ បានអះអាងថារថយន្តរបស់លោកគ្មានភ្លើងទេ...។ សាក្សីផ្សេងទៀតអះអាងថាស្គាល់អត្តសញ្ញាណលោកច័ន្ទ វិចិត្រ ប៉ុន្តែ មិនអាចលើកឡើងបានថាតើគាត់ស្លៀកពាក់អ្វី នៅពេលនោះ...។ លោកមេធាវី ហម ប៊ុនរិទ្ធិ បានមានប្រសាសន៍ថា «យើងអាចសន្និដ្ឋានបានថាចម្លើយសារភាពរបស់បុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន7NG ទាំង១៧នាក់នោះត្រូវបានប្រឌិតឡើងទាំងអស់ ព្រោះចម្លើយទាំងនោះមានលក្ខណៈដូចគ្នាពេក!»។
លោកបានវាយតម្លៃថា កូនក្តីរបស់គាត់សុទ្ធតែព្រួយបារម្ភអំពីសំណងដែលបានទាមទារ។ «ជនរងគ្រោះម្នាក់ ក្នុងចំណោមជនរងគ្រោះទាំងនោះបានទាមទារសងជំងឺចិត្ត៥ពាន់ដុល្លារ ប៉ុន្តែ វិក្កយបត្រពេទ្យមានចំនួនត្រឹមតែ៣ម៉ឺនរៀល (៧,៥ដុល្លារ)?» មេធាវីបានសន្និដ្ឋានថាមានចំណុចមិនច្បាស់លាស់ជាច្រើននៅក្នុងឯកសាររបស់ភាគីដើមបណ្តឹង។
បន្ទាប់មក លោកមេធាវី កែ ចំណាន បានចោទសួរដូចឆោត ថាដុំថ្មទាំងអស់ដែលចោលដោយអ្នកភូមិប្រហែល២០០នាក់ មានតែដុំថ្មមួយតែប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវចំអ្នកយាមរបស់ក្រុមហ៊ុន7NG ដែលអះអាងថានៅជិតអែស្កាវ៉ាទ័រ ដែលជាគោលដៅរបស់ប្រជាជន។ «តើវាអាចទៅរួចបានយ៉ាងដូចម្តេច?» មេធាវីទីបី គឺ អ្នកស្រី សាន សុគន្ធា បានគូសបញ្ជាក់ថាវាជារឿងធម្មតា ដែលជនរងគ្រោះកាន់ជើងនិយោជករបស់ពួកគេ។ មេធាវីទាំងពីរបានអំពាវនាវអោយលើកលែងការចោទប្រកាន់មកលើកូនក្តីរបស់ខ្លួន។
ជនជាប់ចោទទាំង៣ ដែលមកបង្ហាញខ្លួននៅចំពោះមុខតុលាការ បានចាកចេញយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ពីបន្ទប់សវនាការ ដែលពោរពេញទៅដោយអ្នកសង្កេតការណ៍និងសកម្មជនសិទ្ធិមនុស្ស។ នៅពេលចេញពីសវនាការ អ្នកស្រី លី យូឡេង បានអុជធូប និងធ្វើការបន់ស្រន់ នៅមុខខ្ទមអ្នកតាមួយ នៅក្នុងតុលាការក្រុងភ្នំពេញ។
តុលាការនឹងចេញសាលក្រម នៅថ្ងៃច័ន្ទ ទី១៦ ខែកុម្ភៈខាងមុខនេះ។
អានបន្ថែមលើកាសែត
 -បទយកការណ៍រូបថតនិងសម្លេងៈ ការបណ្តេញចេញនៅដីក្រហម
-ការបណ្តេញចេញដោយបង្ខំៈ គ្រួសារក្រុម៧៨ អ្នកភូមិជិតខាងភូមិដីក្រហម រស់នៅជាមួយនឹងអារម្មណ៍ភិតភ័យ (០៥-០២-២០០៩)
-ការបណ្តេញចេញនៅតំបន់ដីក្រហមៈ ប្រជាពលរដ្ឋ៥៣គ្រួសារនៅតែបន្តទាមទារសំណងជាប្រាក់ (០៤-០២-២០០៩)
-ក្រុមអ្នកការពារសិទ្ធិមនុស្សបដិសេធការចោទប្រកាន់ថាបានញុះញង់ប្រជាពលរដ្ឋ (០៣-០២-២០០៩)
-ប្រតិកម្មរបស់អ្នកប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណែតទៅនឹងការបណ្តេញប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់ដីក្រហម (៣០-០១-២០០៩)
|
របបខ្មែរក្រហមនៅកម្ពុជាៈ យុវជនខ្មែរជឿត្រឹមតែ៥០%រឺ? (1)
