កំបូល ភ្នំពេញ (កម្ពុជា) ថ្ងៃទី២២ មិថុនា ២០០៩៖ នៅសាលសារព័ត៌មាននៃអ.វ.ត.ក
©វណ្ឌី រតនា
នៅសវនាការកាត់ទោសឌុច នាថ្ងៃច័ន្ទ ទី២២ ខែមិថុនា លើអង្គហេតុស្តីពីប្រតិបត្តិការនៅមន្ទីរស២១ និងនៅវាលពិឃាតជើងឯក លោកសហព្រះរាជអាជ្ញាបានចោទសួរជនជាប់ចោទ ជាមួយនឹងសំណួរដដែលៗ និងឃ្លាតចាកពីអង្គហេតុ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ លោកប្រធានតុលាការ និល ណុល បានដឹកនាំការពិភាក្សាដេញដោល ដោយបានរម្លឹកប្រាប់ដល់ភាគីនីមួយៗ អំពីគោលការណ៍នីតិវិធី។ ដោយឡែក នៅសវនាការថ្ងៃអង្គារ ទី២៣ ខែមិថុនា ឈុតវីដេអូខ្លី និយាយអំពីវិប្បសារីរបស់ឌុចត្រូវបានចាក់បង្ហាញអង្គសវនាការ តាមសំណើរបស់មេធាវីការពារក្តី។
ការសួរសំណួររបស់សហព្រះរាជអាជ្ញឃ្លាតចាកអង្គហេតុ
សហព្រះរាជអាជ្ញាកម្ពុជាបានធ្វើការចោទសួរជនជាប់ចោទ ឈ្មោះឌុច ប៉ុន្តែ សំណួរជាច្រើនតែងតែត្រូវបានច្រានចោលពីសំណាក់ប្រធានតុលាការ។ «លោកជនជាប់ចោទ មិនចាំបាច់ឆ្លើយតបទៅនឹងសំណួរនេះទេ។ វាជាសំណួរដដែល»។ បន្ទាប់មក ឯកសារដែលត្រូវបានដកស្រង់ចេញពីដីកាសន្និដ្ឋានបញ្ជូនរឿងអោយស៊ើបសួរ ត្រូវបានដាក់បញ្ចាំងបង្ហាញនៅលើអេក្រង់។ ជាក់ស្តែង ឯកសារទាំងនេះសុទ្ធសឹងតែជាឯកសារសំខាន់ សម្រាប់សំណុំរឿងក្តី។ ប៉ុន្តែ ការបង្ហាញនេះមានភាពច្របូកច្របល់ ចំណែកការបកប្រែភាសាមានបញ្ហា។
ចប់សំណួររបស់សហព្រះរាជអាជ្ញាជាតិ សហព្រះរាជអាជ្ញាអន្តរជាតិជាអ្នកសួរសំណួរម្តង។ ជាកិច្ចចាប់ផ្តើម លោកសហព្រះរាជអាជ្ញាអន្តរជាតិបានលើកទឹកចិត្តឌុច ចំពោះកិច្ចសហការជាមួយនឹងសាលាក្តីខ្មែរក្រហម ថា « រយៈពេល២សប្តាហ៍ចុងក្រោយនេះ លោកហាក់បីដូចជាមានភាពស្មោះត្រង់ជាមួយអង្គជំនុំជម្រះ តាមរយៈការផ្តល់ចម្លើយយ៉ាងច្រើនអំពីតួនាទីនិងប្រតិបត្តិការរបស់មន្ទីរស២១»។ ក៏ប៉ុន្តែ លោកព្រះរាជអាជ្ញាបានកត់សម្គាល់ថាចម្លើយរបស់ឌុច ក្នុងអង្គសវនាការហាក់បីដូចជាមិនស៊ីចង្វាក់គ្នាសោះ។ លោក William Smith បានសួរសំណួរជាបន្តបន្ទាប់ ថា «ហេតុអ្វីបានជាលោកសម្រេចចិត្តរៀបការ នៅថ្ងៃទី២០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៥?» មុននឹងឆ្លើយសំណួរនេះ ឌុចបានរម្លឹកថា នៅសម័យខ្មែរក្រហម អាយុអប្បបរមា ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតអោយរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺនៅវ័យ២៥ឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក ឌុចបានឆ្លើយថា «វាជាធម្មជាតិរបស់មនុស្ស»។ លោកប្រធានមានប្រសាសន៍កាត់ថា «ថ្ងៃនេះ យើងនិយាយអំពីប្រតិបត្តិការនៅមន្ទីរស២១ និងនៅជើងឯក... ហេតុដូចនេះ សូមអស់លោកមេត្តាសួរសំណួរ ទាក់ទងនឹងអង្គហេតុ និងទុកសំណួរទាំងនេះនៅលើកក្រោយ នៅពេលយើងពិភាក្សាដេញដោលអំពីបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់ជនជាប់ចោទ»។
ក្រោយមកទៀត សហព្រះរាជអាជ្ញាបានបានបង្ហាញក្រាហ្វិកមួយស្តីពីការចាប់ខ្លួនអ្នកទោសនៅមន្ទីរស-២១ ដែលនៅទីនោះ អ្នកសួរចម្លើយ៣៤នាក់ ក្នុងចំណោមបុគ្គលិកសរុប១៥៥ ត្រូវបានសម្លាប់។ លោកបានសួរជនជាប់ចោទថា «លោកមិនមានការរារែកចិត្តសោះឬ ក្នុងការយក បុគ្គលិកផ្ទាល់របស់លោក ទៅស្លាប់ចោលបែបនេះ?»។ ឌុច ឆ្លើយថា «វាមិនមែនជាការពិតនោះទេ។ ខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តឡើយ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនជាហេតុការណ៍នោះកើតឡើង យើងគឺជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ […]។ ម្យ៉ាងទៀត នៅពេលយុវជនម្នាក់បានចាប់រំលោភអ្នកទោសស្រី ខ្ញុំក៏មិនអាចរួចផុតពីការទទួលខុសត្រូវដែរ ប្រសិនបើវាជាឧក្រិដ្ឋកម្មមួយ...»។
លោក William Smith ដែលមានរយៈពេល២០នាទី ដើម្បីបន្តសួរចម្លើយជនជាប់ចោទ បានព្យាយាមធ្វើអោយជនជាប់ចោទទទួលស្គាល់ថាខ្លួនគឺជាមនុស្សសំខាន់មួយរូប នៅក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយបក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជា។ ឌុចបានបំភ្លឺថា គាត់គ្រាន់តែជាអ្នកអនុវត្តគោលនយោបាយសាមញ្ញមួយរូបប៉ុណ្ណោះ។ «តើលោកមានតួនាទីសំខាន់នៅក្នុងជួរបក្សកុម្មុយនីស្តកម្ពុជាឬ?» ឌុច ឆ្លើយថា «ខ្ញុំពិបាកកំណត់ទីតាំងរបស់ខ្លួនណាស់»។ «តើលោកពិតបានធ្វើអោយប្រជាជនកម្ពុជាស្លូតត្រង់ភិតភ័យមែនដែរឬទេ?» «ការភ័យខ្លាចស្ទើរតែកើតមានគ្រប់ទីកន្លែង។ ប៉ុន្តែ គឺគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមបក្ស ដែលបានធ្វើអោយកើតមានភាពភ័យខ្លាចបែបនេះ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្រសិនជាយើងមិនគោរពតាមបទបញ្ជានោះទេ សេចក្តីស្លាប់កំពុងតែរង់ចាំយើង»។
កំបូល ភ្នំពេញ (កម្ពុជា) ថ្ងៃទី២២ មិថុនា ២០០៩៖ អ្នកសារព័ត៌មាន អាន…កាសែត នៅក្នុងសាលសារព័ត៌មានរបស់អ.វ.ត.ក ក្នុងអំលុងពេលការកាត់ទោសឌុច
©វណ្ឌី រតនា
ក្រុមមេធាវីការពារក្តី៖ «ម្នាក់ៗមានតួនាទីរបស់ខ្លួន»
លោកហុង គឹមសួន មេធាវីដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីក្រុមទី៤ បានសួរជនជាប់ចោទថា «តើលោកជឿជាក់បានយ៉ាងដូចម្តេចថាការប្រើសត្វល្អិតមានពិស មិនត្រូវបានយកមកអនុវត្តនៅមន្ទីរមន្ទីរស២១ [...]»។ «ប្រសិនជាបទបញ្ជាទាំងនេះមិនត្រូវបានគោរពតាម ខ្ញុំបានប្រាប់ ហ៊ (អនុប្រធាន) ថាគាត់គឺជាអ្នកទទួលខុសត្រូវនៅចំពោះមុខបក្ស»។ ប៉ុន្មានសំណួរក្រោយមក លោកមេធាវី ហ្រ្វង់ស័រ រ៉ូ បានធ្វើអន្តរាគមន៍ ដោយបានជំទាស់ទៅនឹងតួនាទីរបស់ភាគីដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី ដែលជាជនរងគ្រោះនៅមន្ទីរស-២១ រឺគុកទួលស្លែង។ បើតាមមេធាវីជនជាតិបារាំងរូបនេះ មេធាវីតំណាងអោយដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីមានតួនាទីលើកឡើងពីការឈឺចាប់របស់ជនរងគ្រោះប៉ុណ្ណោះ និងអាចសួរសំណួរដោយផ្ទាល់ជាមួយជនរងគ្រោះ និងដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី។ «ខ្ញុំចង់អោយយើងគ្រប់គ្នារម្លឹកអំពីតួនាទីរបស់ភាគីនីមួយៗ!»។ សហមេធាវីក្រុមទី១ លោក Werner បានសំដែងការសោកស្តាយថាមេធាវីការពារក្តីមិនបានលើកឡើងចំណុចនេះ ទេ កាលពីនៅក្នុងកិច្ចពិភាក្សាកាលពីលើកចុងក្រោយ។
ទោះយ៉ាងណា ទីបំផុត ក្រោយពីកិច្ចពិភាក្សារវាងចៅក្រម អង្គជំនុំជម្រះបានសម្រេចអោយដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីចោទសួរបន្តលើអតីតប្រធានមន្ទីរឃុំឃាំងនិងធ្វើទារុណកម្ម ស២១។ ប៉ុន្តែ អង្គជំនុំជម្រះបានណែនាំកុំអោយសួរសំណួរដដែលៗ និងជៀសវាងកុំអោយឃ្លាតចាកពីអង្គហេតុ និងកុំអោយធ្វើអោយសតិអារម្មណ៍របស់ជនជាប់ចោទមានការច្របូកច្របល់»។
លោកហ្រ្វង់ស័រ រ៉ូៈ ជនជាប់ចោទមានអារម្មណ៍ស្តាយក្រោយ
លោករ៉ូ សហមេធាវីអន្តរជាតិរបស់ឌុច បានផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការសំដែងឈុតផ្គុំឧក្រិដ្ឋកម្មឡើងវិញ ក្នុងដំណាក់កាលស៊ើបអង្កេត នៅវាលពិឃាតជើងឯក និងគុកទួលស្លែង កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៨ តាមសំណើមួយរបស់ក្រុមមេធាវីការពារក្តី ទៅកាន់សហចៅក្រមស៊ើបអង្កេត។ ឌុចបានរម្លឹកថា «មកដល់គុកទួលស្លែង ខ្ញុំឃើញសភាពការណ៍គួរអោយតក់ស្លត់ច្រើនណាស់ ហើយវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់អ្នកស្លាប់នៅអន្ទោសតាមខ្ញុំជានិច្ច»។ ឌុចបានបន្ថែមទៀតថា «ខ្ញុំតែងតែអធិដ្ឋានព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីសុំខមាលទោស ដល់អ្នកបាត់បង់ជីវិតទាំងនោះ»។ ឈុតវីដេអូខ្លី និយាយអំពីវិប្បសារីរបស់ឌុច ត្រូវបានចាក់បង្ហាញនៅលើអេក្រង់អង្គសវនាការ។ ឈុតវីដេអូនេះត្រូវបានលោកសហមេធាវីបរទេសរបស់ឌុច បានស្នើសុំតុលាការ ដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍ក្តុកក្តួលរបស់អតីតមេគុករូបនេះ ដែលកាលនោះ បានថ្លែងវិយោគថានៅចំពោះមុខជនរងគ្រោះ។ នៅក្នុងរូបភាពវីដេអូនោះ យើងឃើញឌុច បានអានវិយោគថាមួយសន្លឹក ថា «ខ្ញុំរន្ធត់ក្នុងចិត្តឥតឧបមា នៅពេលដែលឈានជើងចូលមកដល់ទីនេះ ដែលជាទីកន្លែងដ៏មហាខ្លោចផ្សាបំផុត។ ខ្ញុំនឹកទៅដល់ជនរងគ្រោះដ៏អភ័ព្វ និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេ ដែលបានរងទុក្ខវេទនា រងទារុណកម្ម រងការប្រមាថមើលងាយដ៏សែនអមនុស្សធម៌រាប់មិនអស់ មុននឹងបាត់បង់ជីវិតទៅ»។ អានមកដល់ត្រឹមនេះ ឌុចទប់អារម្មណ៍មិនបាន។ ឌុចបានបង្ហូរទឹកភ្នែក និងងាកមុខចេញពីម៉ាស៊ីនថត។ មេធាវីទាំងពីររបស់ឌុចបានដាក់ដៃលើស្មារបស់គាត់។
មេធាវីជនជាប់ចោទបានចាប់ផ្តើមចោទសួរឌុច ប៉ុន្តែ សំណួររបស់សហមេធាវីទាំងពីរ មិនច្រើនទេ និងមានន័យដោះបន្ទុកអតីតមេគុកទួលស្លែងរូបនេះ។ មេធាវីរបស់ជនជាប់ចោទបានសួរថា «ចាប់តាំងពីសោកនាដកម្មនៅមន្ទីរ ស២១មក តើលោកធ្លាប់បានរៀបចំសំណែនថ្វាយព្រលឹងជនរងគ្រោះដែររឺទេ?» «ខ្ញុំតែងតែរៀបចំជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ មុនដំបូង ខ្ញុំសុំខមាលទោសឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកខ្ញុំសុំខមាលទោសគ្រូបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ និងជាចុងក្រោយ ខ្ញុំសុំខមាលទោសជនរងគ្រោះពីឧក្រិដ្ឋកម្មនេះទាំងអស់។ ខ្ញុំធ្វើបែបនេះគ្រប់ពេល។ ខ្ញុំបានធ្វើរបៀបដូច្នេះ រហូតដល់ខ្ញុំត្រូវបានគេចាប់ឃុំឃាំង។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ខ្ញុំខានបានរៀបចំសែនព្រេនថ្វាយព្រលឹងពួកគេដូចមុនទេ»។ ក្រោយមក គាត់បានសុំការអនុញ្ញាតរម្លឹកអំពីករណីលោកសាស្ត្រាចារ្យ ភួង តុន ដែលបានបាត់បង់ជីវិតនៅមន្ទីរ ស-២១ ហើយដែលភរិយា និងកូនស្រីរបស់លោកសាស្រ្តាចារ្យបានចូលរួមតាមដានសវនាការ ក្នុងនាមជាដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី។ ប៉ុន្តែ សំណើនេះត្រូវបានលោកប្រធានតុលាការបដិសេធ។
លោកហ្រ្វង់ស័រ រ៉ូៈ ជនជាប់ចោទមានអារម្មណ៍ស្តាយក្រោយ
លោករ៉ូ សហមេធាវីអន្តរជាតិរបស់ឌុច បានផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការសំដែងឈុតផ្គុំឧក្រិដ្ឋកម្មឡើងវិញ ក្នុងដំណាក់កាលស៊ើបអង្កេត នៅវាលពិឃាតជើងឯក និងគុកទួលស្លែង កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៨ តាមសំណើមួយរបស់ក្រុមមេធាវីការពារក្តី ទៅកាន់សហចៅក្រមស៊ើបអង្កេត។ ឌុចបានរម្លឹកថា «មកដល់គុកទួលស្លែង ខ្ញុំឃើញសភាពការណ៍គួរអោយតក់ស្លត់ច្រើនណាស់ ហើយវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់អ្នកស្លាប់នៅអន្ទោសតាមខ្ញុំជានិច្ច»។ ឌុចបានបន្ថែមទៀតថា «ខ្ញុំតែងតែអធិដ្ឋានព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីសុំខមាលទោស ដល់អ្នកបាត់បង់ជីវិតទាំងនោះ»។ ឈុតវីដេអូខ្លី និយាយអំពីវិប្បសារីរបស់ឌុច ត្រូវបានចាក់បង្ហាញនៅលើអេក្រង់អង្គសវនាការ។ ឈុតវីដេអូនេះត្រូវបានលោកសហមេធាវីបរទេសរបស់ឌុច បានស្នើសុំតុលាការ ដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍ក្តុកក្តួលរបស់អតីតមេគុករូបនេះ ដែលកាលនោះ បានថ្លែងវិយោគថានៅចំពោះមុខជនរងគ្រោះ។ នៅក្នុងរូបភាពវីដេអូនោះ យើងឃើញឌុច បានអានវិយោគថាមួយសន្លឹក ថា «ខ្ញុំរន្ធត់ក្នុងចិត្តឥតឧបមា នៅពេលដែលឈានជើងចូលមកដល់ទីនេះ ដែលជាទីកន្លែងដ៏មហាខ្លោចផ្សាបំផុត។ ខ្ញុំនឹកទៅដល់ជនរងគ្រោះដ៏អភ័ព្វ និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេ ដែលបានរងទុក្ខវេទនា រងទារុណកម្ម រងការប្រមាថមើលងាយដ៏សែនអមនុស្សធម៌រាប់មិនអស់ មុននឹងបាត់បង់ជីវិតទៅ»។ អានមកដល់ត្រឹមនេះ ឌុចទប់អារម្មណ៍មិនបាន។ ឌុចបានបង្ហូរទឹកភ្នែក និងងាកមុខចេញពីម៉ាស៊ីនថត។ មេធាវីទាំងពីររបស់ឌុចបានដាក់ដៃលើស្មារបស់គាត់។
មេធាវីជនជាប់ចោទបានចាប់ផ្តើមចោទសួរឌុច ប៉ុន្តែ សំណួររបស់សហមេធាវីទាំងពីរ មិនច្រើនទេ និងមានន័យដោះបន្ទុកអតីតមេគុកទួលស្លែងរូបនេះ។ មេធាវីរបស់ជនជាប់ចោទបានសួរថា «ចាប់តាំងពីសោកនាដកម្មនៅមន្ទីរ ស២១មក តើលោកធ្លាប់បានរៀបចំសំណែនថ្វាយព្រលឹងជនរងគ្រោះដែររឺទេ?» «ខ្ញុំតែងតែរៀបចំជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ មុនដំបូង ខ្ញុំសុំខមាលទោសឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកខ្ញុំសុំខមាលទោសគ្រូបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ និងជាចុងក្រោយ ខ្ញុំសុំខមាលទោសជនរងគ្រោះពីឧក្រិដ្ឋកម្មនេះទាំងអស់។ ខ្ញុំធ្វើបែបនេះគ្រប់ពេល។ ខ្ញុំបានធ្វើរបៀបដូច្នេះ រហូតដល់ខ្ញុំត្រូវបានគេចាប់ឃុំឃាំង។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ខ្ញុំខានបានរៀបចំសែនព្រេនថ្វាយព្រលឹងពួកគេដូចមុនទេ»។ ក្រោយមក គាត់បានសុំការអនុញ្ញាតរម្លឹកអំពីករណីលោកសាស្ត្រាចារ្យ ភួង តុន ដែលបានបាត់បង់ជីវិតនៅមន្ទីរ ស-២១ ហើយដែលភរិយា និងកូនស្រីរបស់លោកសាស្រ្តាចារ្យបានចូលរួមតាមដានសវនាការ ក្នុងនាមជាដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី។ ប៉ុន្តែ សំណើនេះត្រូវបានលោកប្រធានតុលាការបដិសេធ។
ការចាកចេញរបស់លោករ៉ូប៊ែរ ប៉ឺទី
នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មានមួយ ចេញផ្សាយនៅថ្ងៃអង្គារ ទី២៣ ខែមិថុនា សហព្រះរាជអាជ្ញាអន្តរជាតិបានប្រកាសថា «លោកមានការសោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងការ លាលែងចេញពីមុខតំណែង ក្នុងឋានៈជាសហព្រះរាជអាជ្ញាអន្តរជាតិនៃអង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា ចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ដោយមកពីមូលហេតុចាំបាច់ផ្ទាល់ខ្លួន និងគ្រួសារ»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា លោកនៅតែជឿជាក់ថាសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់កម្ពុជាចំពោះអនាគតមួយដ៏ល្អប្រសើរ គឺមួយផ្នែក ស្ថិតនៅលើគណនេយ្យភាពដ៏ពិតប្រាកដមួយទៅលើឧក្រិដ្ឋកម្មនានា។ «បុគ្គលិករបស់ខ្ញុំ និងរូបខ្ញុំផ្ទាល់បានប្រឹងប្រែងព្យាយាមចូលរួមចំណែកនៅក្នុងគោលដៅនោះ ដោយអស់ពីលទ្ធភាពរៀងៗខ្លួន នៅក្នុងយុត្តាធិការរបស់ពួកយើងខ្ញុំ»។ លោកប៉ឺទី សង្ឃឹមថាសហព្រះរាជអាជ្ញារង គឺលោក រីលាម ស្មីត និងបុគ្គលិករបស់លោក រួមជាមួយសហការីកម្ពុជា នឹងនៅតែបន្តការងារនេះតទៅទៀត នៅក្រោយពេលការចាកចេញរបស់លោក។ សហព្រះរាជអន្តរជាតិរូបនេះ បានបន្ថែមទៀតថា «សេចក្តីសម្រេចរបស់ខ្ញុំត្រូវបានធ្វើឡើង ក្រោយពីមានការពិចារណា និងមានការពិគ្រោះយោបល់យ៉ាងយូរអស់ជាច្រើនខែ ដូចនេះ ខ្ញុំជឿជាក់ថាការងាររបស់ការិយាល័យខ្ញុំនឹងនៅតែបន្តទៅមុខទៀត ដោយប្រើអស់នូវកម្លាំងកាយ និងកម្លាំងចិត្ត ដូចមុនដដែល ទាំងនៅក្នុង និងក្រោយពេលអន្តរកាលនេះ។ លោករ៉ូប៊ែរ ប៉ឺទី បានគូសបញ្ជាក់ទៀតថា ដំណើរការជាផ្លូវការនៃការតែងតាំងអ្នកត្រូវមកជំនួសរូបលោក កំពុងដំណើរការទៅមុខ ហើយកិច្ចការនេះនឹងត្រូវបញ្ចប់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។
របបខ្មែរក្រហមនៅកម្ពុជាៈ យុវជនខ្មែរជឿត្រឹមតែ៥០%រឺ? (1)
