| ជម្លោះខ្មែរ-ថៃៈ បរិយាកាសដ៏គ្រោះថ្នាក់ នៅក្នុងការរង់ ចាំពីគោលជំហររបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ |
| ដោយ រស់ ឌីណា និង ឡូរ៉ង់ ឡឺហ្គូអង់វិក | |
| ២៣-០៧-២០០៨ |

ប្រាសាទព្រះវិហារ (ប្រទេសកម្ពុជា) ថ្ងៃទី២១ កក្កដា ២០០៨ ទាហានខ្មែរនិងថៃ នៅតទល់មុខគ្នា ក្បែរវត្ត ជិតនឹងប្រាសាទព្រះវិហារ © John Vink / Magnum ការអំពាវនាវសុំអោយធ្វើពហិការឈប់ប្រើប្រាស់ផលិតផលថៃ ការបង្ហាញកម្លាំងទ័ព ការផ្សព្វផ្សាយរូបភាពរបស់ជនជាតិថៃដែលកំពុងត្រៀមខ្លួនធ្វើសង្គ្រាមនៅតាមកញ្ចាំងទូរទស្សន៍...។ នៅថ្ងៃពុធ ទី២៣ កក្កដានេះ បញ្ហាជម្លោះរវាងប្រទេសកម្ពុជានិងប្រទេសថៃ មិនបានចុះអន់ថយអ្វីឡើយ ខណៈពេលដែលអ្នកទទួលខុសត្រូវនៃព្រះរាជាណាចក្រទាំងពីរបានធ្វើការប្រកាសផ្ទុយគ្នា ទាក់ទិនពេលវេលានៃសម័យប្រជុំវិសាមញ្ញរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ស្តីពីវិបត្តិនៃការប្រឈមមុនដាក់គ្នារវាងប្រទេសទាំងពីរនៅតំបន់ជម្លោះប្រាសាទព្រះវិហារ។ ក្រោយពេលបញ្ចប់ការពិភាក្សាមួយ ជាមួយនឹងឯកអគ្គរាជទូត-រដ្ឋទូតប្រចាំនៅកម្ពុជា លោកហោ ណាំហុង រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសកម្ពុជាបានប្រកាសជាសាធារណៈ កាលពីថ្ងៃអង្គារ ទី២២ កក្កដានេះ ថាកិច្ចប្រជុំវិសាមញ្ញមួយ «អាចនឹងត្រូវធ្វើឡើងនៅថ្ងៃច័ន្ទ ទី២៨ ខែកក្កដានេះ»។ ទន្ទឹមនឹងនេះ លោក ដុន ប្រាមុឌវីណាយ ឯកអគ្គរដ្ឋទូតប្រទេសថៃប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិ បានប្រកាសប្រាប់ដល់ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានថៃ នៅថ្ងៃពុធនេះថា សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខនឹងសម្រេចចិត្តនៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី២៤ កក្កដា ថាគួរតែត្រូវបើកសម័យប្រជុំវិសាមញ្ញស្តីពីវិបត្តិនេះដែររឺអត់។
នៅថ្ងៃពុធនេះ ប្រទេសថៃបានអះអាងពីគោលបំណងរបស់ខ្លួន ក្នុងការដឹកនាំការពិភាក្សាជាលក្ខណៈទ្វេភាគី គឺជាមួយតែប្រទេសកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីដោះស្រាយវិបត្តិប្រាសាទព្រះវិហារ ដូចដែលប្រទេសនេះធ្លាប់បានបញ្ជាក់កាលពីថ្ងៃច័ន្ទ ទី២១ កក្កដាកន្លងទៅ នៅក្នុងលិខិតមួយច្បាប់របស់ឯកអគ្គរាជទូតថៃប្រចាំអង្គការសហប្រជាជាតិ ផ្ញើជូនទៅកាន់ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខ និងការបញ្ជាក់នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំអន្តរក្រសួងនៃបណ្តាប្រទេសអាស៊ាន ដែលរៀបចំធ្វើឡើងនៅប្រទេសសិង្ហបុរី តាំងពីដើមសប្តាហ៍មក។ អាស៊ានបានឆើ្លយតបទៅនឹងការអំពាវនាវរបស់ថៃ៖ លោក George Yeo ប្រធានកិច្ចប្រជុំអន្តរក្រសួង និងជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសសិង្ហបុរី បានស្នើជាផ្លូវការចំពោះប្រទេសកម្ពុជា នៅក្នុងលិខិតមួយច្បាប់ផ្ញើជូនលោកហោ ណាំហុង ដើម្បីសុំអោយមានការដោះស្រាយជម្លោះ តាមរយៈការចរចារទ្វេភាគី ទោះបីជា កាលពីថ្ងៃច័ន្ទ ការចរចារលើកទីមួយនៃគណៈកម្មាធិការព្រំដែនចម្រុះដែលដឹកនាំដោយរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិនៃប្រទេសទាំងពីរមិនទទួលបានជោគជ័យក៏ដោយ។
ដូច្នេះ យើងបានបង្វែរចក្ខុសំឡឹងទៅរកសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ទាំង១៥ប្រទេស ដែលនៅក្នុងអំឡុងខែកក្កដានេះ ប្រទេសជិតខាងភាគខាងលិចនៃប្រទេសកម្ពុជា គឺប្រទេសវៀតណាម ធ្វើជាប្រធាន។
កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុននេះ លោក បាន គីមម៉ូន អគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិ បានប្រកាសនៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយ «ជុំវិញស្ថានការណ៍ព្រំដែនប្រទេសកម្ពុជានិងប្រទេសថៃ ក្បែរប្រាសាទព្រះវិហារ »។ លោកបានសំដែងនូវការព្រួយបារម្ភ «ចំពោះស្ថានភាពជម្លោះដ៏តានតឹងរវាងប្រទេសទាំងពីរ ជាពិសេសការប្រមូលផ្តុំកងទ័ព»។ ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី១៥ កក្កដាមក ប្រទេសថៃបានបញ្ជូនទាហានជាច្រើនមកកាន់ជើងភ្នំប្រាសាទព្រះវិហារ និងទាហានប្រហែលជា៤០០០នាក់ នៅតាមច្រកព្រំដែន។ ការពង្រឹងកម្លាំងកងទ័ពនេះ ត្រូវបានប្រទេសកម្ពុជាចាត់ទុកថាជាការ «គំរាមកំហែង»មួយ។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រទេសកម្ពុជាក៏បានបញ្ជូនកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធជាងមួយពាន់នាក់មកកាន់ព្រំដែនផងដែរ។ លោករដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសបានសន្និដ្ឋានកាលពីថ្ងៃអង្គារនេះថា មានតែអន្តរាគមន៍របស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចបញ្ចៀសការប្រឈមមុខដាក់គ្នានេះបាន។
ម្យ៉ាងវិញទៀត នៅថ្ងៃពុធនេះ សារព័ត៌មានជាភាសាអង់គ្លេសប្រចាំថ្ងៃថៃ ឌឺ ណេសិន បានរាយការណ៍ថា នាយករដ្ឋមន្រ្តីថៃ សាម៉ាក់ សុនដារ៉ាវេ បានប្រកាសថាមិនចង់ឆ្លើយតបទៅនឹងអ្នកចរចារខាងភាគីកម្ពុជា មុនដំណើរការបោះឆ្នោតនៅកម្ពុជា ថ្ងៃទី២៧ កក្កដានោះទេ ហើយបានវាយប្រហាររដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ផ្តើមចេញពីសម្តេចនាយករដ្ឋមន្ត្រីហ៊ុន សែន ថាបានប្រើប្រាស់ជម្លោះនេះ ជាផលប្រយោជន៍ក្នុងការឃោសនាបោះឆ្នោត។
ទន្ទឹមនឹងការពិភាក្សាផ្នែកការទូតជាផ្លូវការទាំងនេះ បណ្តាញទូរទស្សន៍ថៃបានបន្តចាក់ផ្សាយរូបភាពទាហានថៃដែលកំពុងដាក់ពង្រាយអាវុធធុនធំរបស់ខ្លួន។ ទូទស្សន៍ទាំងនោះក៏បានចាក់ផ្សាយទិដ្ឋភាពហាត់សមរបស់ជនស៊ីវិល ជាពិសេសសិស្សសាលា ដើម្បីត្រៀមខ្លួនរត់ភៀសខ្លួន រឺ ដើម្បីការពារខ្លួន ក្នុងករណីមានការផ្ទុះអាវុធកើតឡើង។
នៅប្រទេសកម្ពុជា ការអំពាវនាវសុំអោយធ្វើពហិការឈប់ប្រើប្រាស់ផលិតផលថៃមានការកើនឡើង នៅថ្ងៃអង្គារ និងថ្ងៃពុធ ជាពិសេសតាមរយៈសារ ចែកចាយពីទូរស័ព្ទមួយទៅកាន់ទូរស័ព្ទមួយទៀត សំដៅ «ដល់អ្នកដែលមានឈាមជ័រជាខ្មែរ»។ ខិត្តប័ណ្ណផ្សព្វផ្សាយអនាមិកមួយក៏ត្រូវបានចែកចាយនៅតាមទីផ្សារជាច្រើនកន្លែងនៅទីក្រុងភ្នំពេញ និងខេត្តបាត់ដំបង ដោយបានអំពាវនាវអោយ«ឈប់ប្រើប្រាស់ ទិញ រឺលក់ រាល់ផលិតផលថៃ និងសេវាកម្មថៃ» និង សុំអោយមានការដោះស្រាយបញ្ហាដោយសន្តិវិធី ជាជាងការប្រើប្រាស់អំពើហឹង្សា។
|